الشيخ محمد علي الگرامي القمي
239
رساله توضيح المسائل (1390ش) (فارسى)
آنان واجب نباشد . ولى اگر مثل سفر حجّ واجب باشد ، بايد نماز را شكسته بخوانند . چنان كه اگر پدر و مادر متوجّه سفر او نشوند يا از نافرمانى فرزند و رفتن او به سفر اذيّت نشوند سفر اشكالى ندارد و نمازش شكسته است . مسئله 1346 - سفرى كه اسباب اذيّت پدر و مادر باشد حرام است و انسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند و روزه هم بگيرد . هر چند به حدّ عُقوق نرسد ؛ منظور از عُقوق مخالفتهائى است كه به جدائى برسد . مسئله 1347 - كسى كه سفر او حرام نيست و براى كار حرام هم سفر نمىكند ، اگر چه در سفر ، معصيتى انجام دهد - مثلًا غيبت كند يا شراب بخورد - بايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1348 - اگر مخصوصاً براى آنكه كار واجبى را ترك كند ، مسافرت نمايد نمازش تمام است ، پس كسى كه بدهكار است ، اگر بتواند بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد و مخصوصاً براى فرار از پرداخت بدهى مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر مخصوصاً براى ترك واجب مسافرت نكند ، بايد نماز را شكسته بخواند اگر چه سفر باعث ترك واجب شود و احتياط مستحب آن است كه در اين صورت هم شكسته و هم تمام بخواند . مسئله 1349 - اگر سفر او حرام نباشد ولى حيوان سوارى يا مركب ديگرى كه سوار است هر چند يك چرخ ماشين او مثلًا غصبى باشد ، يا در زمين غصبى مسافرت كند ، بنابر احتياط نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند . گرچه اقوى كفايت نماز شكسته است . مسئله 1350 - كسى كه با ظالم يا غاصب مقام يا اموال مردم - هرچند در اين سفر معصيت خاصّى نكند - مسافرت مىكند اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد ، و يا تأييد روش او حساب شود بايد نماز را تمام بخواند و اگر ناچار باشد يا مثلًا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند ، نمازش شكسته است . مسئله 1351 - اگر به قصد تفريج و گردش مسافرت كند ، حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1352 - سفر براى شكار اگر براى تحصيل معاش ضرورى و يا براى تحصيل ثروت بيشتر باشد حلال است و اگر به قصد خوش گذرانى حرام است سفر نيز حرام است و همچنين اگر براى شكار به قصد تيراندازى و نشانه گرفتن حيوان باشد بدون اينكه نيازى به گوشت حيوان باشد و نخواهد از گوشت آن استفاده كند ، اين هم شكار حرام و سفر حرام مىباشد .